Stephenie Meyer - Βιογραφία
Γεννήθηκα στο Κονέκτικατ το 1973, κατά τη διάρκεια ενός μικρού διαλείμματος στην κατά τα άλλα δυτική υπόσταση της οικογένειάς μου. Μέχρι να κλείσω τα τέσσερα είχαμε εγκατασταθεί στο Φοίνιξ, οπότε αν λάβουμε υπόψη ότι έχω κλείσει καμιά τριανταριά καλοκαίρια στην Αριζόνα, θεωρώ τον εαυτό μου ιθαγενή. Η ασυνήθιστη ορθογραφία του ονόματός μου είναι δώρο του πατέρα μου, Stephen (+ie = εγώ). Παρόλο που μια ζωή, το όνομά μου γράφεται λάθος απ' όλους σχεδόν παντού, πρέπει να ομολογήσω πως τώρα είναι ευκολότερο να με βρω στο Google.
Είμαι η δεύτερη από τρία κορίτσια στην οικογένεια μου. Έχω και τρεις αδερφούς που είναι όλοι μικρότεροι από όλα τα κορίτσια. Η όλη κατάσταση θύμιζε Οικογένεια Μπρέιντι. Η μεγάλη μου αδερφή είχε πολλά κοινά με τη Μάρσια, (μόνο που αντί να είναι εγωπαθής και ματαιόδοξη, ήταν γλυκιά και ντροπαλή, πράγμα που την έκανε ακόμα πιο τέλεια -Έμιλι, Έμιλι, Έμιλι!!) και είχαμε κι εμείς ένα σκύλο που το όνομα του ήταν αυτό ενός άλλου ζώου -τον Ιγκλ (αετό).
Πήγα γυμνάσιο στο Σκότσντεϊλ της Αριζόνα, το είδος του γυμνασίου όπου κάθε φθινόπωρο ορισμένα κορίτσια θα επέστρεφαν στο σχολείο με καινούρια μύτη και υπήρχαν Πόρσε παρκαρισμένες στο πάρκινγκ των μαθητών (για τα πρακτικά, εγώ έχω την αρχική μου μύτη, και απέκτησα αυτοκίνητο πολύ καιρό αφού έκλεισα τα είκοσι). Η ποδοσφαιρική ομάδα του σχολείου ήταν διάσημη σε όλη την πολιτεία -γιατί είχε τον ψηλότερο μέσο όρο βαθμολογίας. Όταν εξασφάλισα μια Υποτροφία National Merit τη χρησιμοποίησα για να πάω στο Πανεπιστήμιο Brigham Young, στο Πρόβο της Γιούτα. Σπούδασα φιλολογία, αλλά έδωσα μεγαλύτερη έμφαση στη λογοτεχνία παρά στη δημιουργική γραφή, κυρίως γιατί δε θεωρούσα το διάβασμα βιβλίων δουλειά (αφού έτσι κι αλλιώς θα το έκανα, γιατί να μην πάρω κι ένα πτυχίο κάνοντάς το, σωστά;) Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, άκουγα πολλά κρύα ανέκδοτα για το μέλλον των φιλολόγων στον εργασιακό χώρο υπηρεσιών φαγητού, και σε όλους αυτούς λέω τώρα: "Χα, χα".
Γνώρισα τον άντρα μου, Πάντσο (το πραγματικό του όνομα είναι Κρίστιααν, αλλά κανείς δεν τον φωνάζει έτσι -δεν είναι μεγάλη ιστορία, αλλά είναι χαζή, γι' αυτό θα την προσπεράσω), όταν ήμουν τεσσάρων αλλά ούτε κατά διάνοια δεν αγαπηθήκαμε αμέσως. Μάλιστα, παρόλο που βλεπόμασταν τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα στην εκκλησία, δε θυμάμαι ούτε μια φορά να χαιρετηθήκαμε φιλικά έστω με μια κίνηση του χεριού, πόσο μάλλον να ανταλλάξουμε και κουβέντες. Μπορεί όμως αυτό να ήταν για καλύτερα, γιατί όταν τελικά ανταλλάξαμε κουβέντες, είκοσι χρόνια μετά την αρχική μας γνωριμία, μας πήρε εννιά μήνες από το πρώτο "Γεια" μέχρι το γάμο. Βέβαια ήταν εύκολο να προσπεράσουμε πολλά από τα πρώτα στάδια μιας γνωριμίας -πολλές από τις συζητήσεις μας πήγαιναν κάπως έτσι: "Μια φορά, όταν ήμουν δέκα, έσπασα το χέρι μου σε ένα πάρτι όταν-" "Ναι, το ξέρω. Αφού εκεί ήμουνα, δε θυμάσαι;"
Είμαστε παντρεμένοι εδώ και έντεκα χρόνια, και έχουμε τρία πανέμορφα, πανέξυπνα, υπέροχα αγόρια που συχνά μου θυμίζουν χιμπατζήδες που έχουν πάρει κρακ. Ο Γκέιμπ είναι οκτώ, ο Σεθ είναι πέντε και ο Ίλαϊ είναι τριών. Όταν ξεκίνησα να γράφω ήταν όλοι δυο χρόνια μικρότεροι, και κοιτώντας πίσω, δεν έχω ιδέα πως επέζησα προσπαθώντας να κάνω τόσα πολλά πράγματα συγχρόνως.
Το Λυκόφως είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα και από την αρχή η εμπειρία αυτή είναι σαν τρενάκι του λούνα παρκ χωρίς ζώνες.
Οι αγαπημένοι μου συγγραφείς/σημαντικότερες επιρροές είναι (χωρίς συγκεκριμένη σειρά ο Orson Scott Card, η Jane Austen, ο William Shakespeare, η Maeve Binchy, η Charlotte Bronte, η Daphne DuMaurier, ο L.M. Montgomery, η Louisa May Alcott, η Eva Ibbotson, ο William Goldman, ο Douglas Adams, η Janet Evanovich... η λίστα συνεχίζεται επ' άπειρο, αλλά νομίζω πως έχω βάλει τους σημαντικότερους. Δεν μπορώ να γράψω χωρίς μουσική, και η σημαντικότερη μου μούσα είναι οι Muse, ειρωνεία ε; (δείτε το link παρακάτω). Άλλες αγαπημένες πηγές έμπνευσης είναι οι Linkin Park, My Chemical Romance, Coldplay, The All American Rejects, Travis, The Strokes, Brand New, U2, Kasabian, Jimmy Eat World, και Weezer, έτσι για να πω μερικούς. Τα αγαπημένα μου μέρη να συχνάζω on-line είναι:
www.muse.mu (σπίτι του εκπληκτικού συγκροτήματος Muse. Καλύτερη συναυλία όλων των εποχών και το Absolution ήταν το καλύτερο εναλλακτικό άλμπουμ της δεκαετίας. Ισχυρογνώμων; Ποιος, εγώ;)
www.imdb.com (όπου ψάχνω για ηθοποιούς να παίξουν στο Λυκόφως)
www.evanovich.com (η ιστοσελίδα Janet Evanovich's (η Janet Evanovich είναι η συγγραφέας της σειράς βιβλίων Stephanie Plum). Αυτή η ιστοσελίδα έχει μια πολύ καλή σελίδα με ερωταπαντήσεις για συγγραφείς, και εκεί βρήκα τις πληροφορίες που με οδήγησαν στην φανταστυπέροχη ατζέντη μου την Jodi Reamer.)
Επίσης είμαι μέλος της Μορμονικής Εκκλησίας (για περισσότερες πληροφορίες για το τι σημαίνει αυτό δείτε www.mormon.org) και αυτό έχει τεράστια επίδραση στο ποια είμαι και στην κοσμοθεώρησή μου, και κατ' επέκταση στο τι γράφω (αν και με έχουν ρωτήσει περισσότερες από μια φορές: "Τι δουλειά έχει μια καλή Μορμόνα σαν εσένα να γράφει για βρικόλακες;")
Και τέλος αλλά όχι και σε σημασία, ένα μεγάλο χειροκρότημα στον αδερφό μου τον Σεθ, που έφτιαξε τη δική μου ιστοσελίδα στο www.stepheniemeyer.com στις σύντομες διακοπές του μεταξύ εξαμήνων στη σχολή. Ευχαριστώ Σεθ. Όταν θα είσαι οπτικός θα φέρω όλα τα παιδιά μου σε σένα!